saya tanya ranting
saya tanya ranting. bila patah, masih kah kamu hidup?
ranting kata, walau patah, jatuh ke tanah, di pijak oleh semua, jiwa tidak akan mati.
saya tanya ranting. jika jiwa ada lubang, masih kah seseorang makhluk itu hidup?
ranting kata, walau berlubang, masih ada jiwa yang boleh dipegang, digunapakai, tidak akan mati.
saya tanya ranting. suka tak kasut hijau saya?
ranting kata, suka, tapi jangan pijak dia.
saya tanya ranting. kenapa?
ranting kata, kita sudah kawan. kenapa mahu pijak kawan?
saya kata pada ranting. ranting ada jiwa. walaupun patah terpisah dari dahan pohon. ranting beri sedikit kesedaran. yang kurang dijumpai di dalam makhluk bernama manusia, yang jiwanya penuh tidak berlubang. saya mungkin tidak akan alihkan ranting. takdirnya jatuh di situ, ujian Tuhan menunggu apa yang akan berlaku padanya di situ. tetapi saya tidak akan pijak ranting. kerana ranting adalah kawan. kawan tidak pijak kawan.
Labels: bicara sang penglipulara


0 Comments:
Post a Comment
<< Home